Home Istorija Njega je istorija nepravedno mrzela: Milan Obrenović je bio vladar koji je...

Njega je istorija nepravedno mrzela: Milan Obrenović je bio vladar koji je voleo Evropu i žene

SHARE

Biće upamćen kao kralj koji je imao jedan od najturbulentnijih ljubavnih života

Kralj Milan ostaće upamćen kao prvi srpski kralj “posle Kosova”, kao i po uspešnim reformama koje će imati dugoročne posledice, poput vrlo uspešne reforme vojske, kao i opšte ubrzane evropeizacije Srbije.

O kralju Milanu izrečena su kontroverzna mišljenja, savremenika i istoričara. Jedni su ga hvalili, drugi su ga preterano osuđivali. Sud istoriografije o našem ‘prvom kralju posle Kosova’, kako se onda govorilo, sasvim je nepovoljan.

Izgubio glavu u zasedi na Košutnjaku: Knez Mihailo Obrenović u smrtnom ropcu izgovorio tri reči koje su ostale misterija

Po sticanju punoletstva, knez Milan Obrenović je 1872. godine preuzeo vlast od namesništva. Na početku svoje vladavine oslanjao se uglavnom na vojsku , pa je radio na njenom jačanju. U spoljnoj politici oslanjao se sve više na Rusiju.

Biće upamćen kao kralj koji je imao jedan od najturbulentnijih ljubavnih života

Međutim, posle odluka Berlinskog kongresa gde je Srbija dobila Vranjski, Niški, Pirotski i Toplički okrug, a za uzvrat se saglasila da Austro-Ugarska može da okupira Bosnu i Hercegovinu, knez Milan šalje prvu delegaciju da povede pregovore sa Austro-Ugarskim dvorom.

Tako je kažnjavao knez Miloš Obrenović: Ovaj zakon od pre 190 godina bi sredio i današnje privatnike

Na čelu delegacije se nalazi Jovan Ristić, vođa liberala obavezao se da u ime Srbije sa Austro-Ugarskom zaključi trgovački ugovor i da izgradi železničku prugu. Kasnije se sve više približava politici Austro-Ugarske, da bi na kraju bila potpisana Tajna konvencija.

Tajna konvencija je podrazumevala uzajamnu i prijateljsku politiku Srbije i Austro-Ugarske, gde se Srbija obavezala da na svom području neća trpeti politička spletkarenja protiv Austro-Ugarske monarhije, a za uzvrat Austro-Ugarska se obavezala za proglašavanje Srbije za kraljevinu kod drugih sila.

On je u isto vreme bio veoma omiljen, ali i veoma kritikovan. Bio je prvi kralj posle Kosova, doneo je Evropu u Srbiju, ali je takođe bio kralj koji je izgradio jaku vojsku na koju se oslanjao i koji je progonio svoje političke protivnike, pre svega Nikolu Pašića, osnivača Radikalne stranke.

Neposredno posle završetaka Srpsko-bugarskog rata, pokušan je atentat na kralja Milana na vrlo specifičan način. Naime, zaverenici su uspeli da se uvuku u Dvor i da istesterišu grede od njegovog kupatila. Samo zahvaljujući budnosti stražara koji su videli podvalu, kralj Milan Obrenović se spasao.

Bio je lep i stasit, a žene su ga volele koliko i on njih

Milan Obrenović bio je najlepši srpski vladar. Stasit, lepih i pravilnih crta lica, živih očiju („oči svoje majke kokete”), ali sa uvučenom i tankom gornjom usnom i isturenom bradom, što mu je, u vreme srdžbe, davalo lik ćudljiva vladara.

Kralj Milan Obrenović sa suprugom Natalijom i sinom Aleksandrom

Kada je umro u Beču 1901, doktor Paltauf, profesor univerziteta koji je balsamovao telo Obrenovića, izjavio je da „nikada nije video plastičnijeg i pravilnijeg razvijenoga tela. Kralj Milan bio bi, veli, savršen model za najlepšu mermernu statuu”.
Život kralja Milana bio je buran, kao i kneza Miloša. Mnogi politički događaji i učestale ljubavne avanture smenjivale su se neverovatnom brzinom.

Savremenici su zapazili da je kralj Milan bio u ljubavi sentimentalan.

Vladan Đorđević, kraljev lični lekar, primetio je: „Milan beše skoro do bojažljivosti uzdržljiv prema ženama, ali gde je video samo malo toplije osećanje prema sebi, tamo je onda celom dušom ostajao uhvaćen”.

Apis je bio moćniji od kralja Aleksandra: Ovo su sve tajne organizacije “Crna ruka” i kako su završili njeni članovi

Živ i bujna temperamenta, kralj Milan upuštao se u ljubavne veze sa puno strasti.

Karakteristično za ovog Obrenovića jeste da se svaka iole ozbiljnija veza brzo pretvarala u veliku ljubav, koja se mogla završiti brakom. Time je često sebe i druge dovodio u nemala iskušenja.

Milan Obrenović brzo se zagrevao za žene i tada je bio spreman da za njih sve učini. U ljubavi je bio kratkog daha i brzo bi se istutnjao i naglo zahladneo. Tokom svog kratkotrajnog života on nije imao nijednu trajnu ljubav. Lep, razvijen, sentimentalan, nasrtljiv i slatkorečiv, uz to još i vladar, Milan je imao uspeha kod žena. Još onda se govorilo da je malo ljudi koji su voleli ženski rod kao on.

Tokom svog kratkotrajnog života on nije imao nijednu trajnu ljubav

Prva izabranica Milanova srca bila je Leposava Novaković, udova Dimitrija Novakovića, a kći Nikole Stefanovića. Mlađani knez upoznao je Leposavu na jednom dvorskom balu. „Ona sama bila je lepa, ne vrlo bistra, beskrajno lenja”, piše Slobodan Jovanović.

Zbog ljubavnih avantura došao je u buran sukob sa svojom suprugom kraljicom Natalijom. Ipak, istoričari beleže da je ona bila jedina ljubav njegovog života.

Koliko je ljubav bila jaka potvrđuje i to što se sa njom oženio bez miraza, ali osim početnih strasti malo je šta funkcionisalo u njihovoj vezi.

Razlikovali su se i po ljudskim osobinama, ali i po političkim stremljenjima. Dok je Milan oslonac tražio u Habzburgovcima, Natalija je bila izraziti rusofil. Njegov temperament, ali i njena hladnoća, doprineli su brojnim aferama i skandalima, koji su punili stranice tadašnje štampe.

Kako je 13 beogradskih opština dobilo ime: Čukarica po čuvenoj mehani, Miljakovac zbog milih izvora, a dažbine su krive za Mirijevo

Rastajali su se u više navrata, da bi se zvanično razveli tek 1888. godine, trinaest godina nakon venčanja. Pokazalo se, međutim, da ni to nisu uspeli da učine na valjan način, pa je razvod braka pravno poništen.

Zbog brojnih sukoba sa suprugom, ali i zbog afera koje su iz takvog odnosa proisticale, Milan je odlučio da napusti kraljevski tron.

Abdicirao je 1889. godine, a kao deo njegovog poravnanja sa vladajućim radikalima i namesništvom, dogovoreno je da se kraljica protera iz Srbije, što je i učinjeno 1. juna 1891. godine.

Međutim, njihova ljubavna saga ni time nije okončana. Dve godine kasnije Milan joj se obratio za novčanu pomoć, došlo je do pomirenja, pa su ponovo primljeni u kraljevski dom.

Milan Obrenović je umro 11. februara 1901. u 47.godini života.

(dnevno.rs, Wikipedia)